De progressieve islamgeleerde Fethullah Gülen heeft de aanslag van 12 juni in een homobar in Orlando, waar de 29-jarige Omar Mateen 49 mensen doodschoot, in felle bewoordingen veroordeeld.

“Ik ben geschokt en diep bedroefd door de gruwelijke aanval die plaatsvond in Orlando, de dodelijkste schietpartij in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Ik veroordeel, ondubbelzinnig deze door haat gedreven terroristische aanslag en deel het gevoel van afkeer en walging met miljarden mensen in de wereld. 

Volgens mediaberichten zwoer de aanvaller op de nacht van de aanval trouw aan IS. De totalitaire mentaliteit die terroristische groepen als IS karakteriseert moet behandeld worden als een kankergezwel in onze gemeenschappen. Ze moet bestreden worden middels politieke, sociale en religieuze inspanningen. 

Aan de familie en vrienden van de omgekomen mensen breng ik mijn oprechte medeleven over en ik bid dat in het collectieve bewustzijn van de mensheid, de waarden van wederzijds respect en de inzet voor de waardigheid van ieder menselijk leven zegeviert over angst en haat”, aldus Gülen in een schriftelijke verklaring die vrijdag naar buiten is gebracht. 

Gülen woont sinds 1999 in de Amerikaanste stad Saylorsburg, in de staat Pennsylvania. Hij is de inspirator van de sociale beweging Hizmet (Turks voor dienstbaarheid).

Het laatste hoofdstuk in de vervolgingen van de Gulenbeweging (Hizmet) is president Erdogans voornemen om hen tot een terroristische organisatie uit te roepen. Een opmerkelijke stap aangezien Fethullah Gülen in 2013 door TIME magazine werd uitgeroepen tot een van de meest invloedrijke mensen ter wereld vanwege het verspreiden van een boodschap van tolerantie die hem vele bewonderaars in de hele wereld heeft opgeleverd. Zowel Gulen als Hizmet verafschuwt geweld en is in de afgelopen 40 jaar dat zij actief zijn geweest nooit veroordeeld voor een geweldsincident.

Televisiezender France24 behandelt in onderstaande uitzending uitgebreid de vijandschap van Erdogan tegen Fethullah Gulen en de Hizmet beweging. Politiek en Turkije-expert prof. dr. Ali Kazancigil staat tijdens dit interview uitgebreid stil bij de aanleiding voor de heksenjacht op Gulen en Hizmet.

In deze uitzending komt onder andere aanbod of Hizmet een sekte is, waarom zij in Turkije vervolgd worden, dat Gulen voor een tolerante islam predikt en moderne moslims voortbrengt en de aanleiding voor Gulen om zijn steun aan de AKP te onttrekken.

Platform INS is partner op 15 en 16 maart van de conferentie ‘Countering violent extremism: Mujahada and muslims’ responsibility‘.

 

Tijdens deze tweedaagse conferentie zullen onderwerp behandeld worden als:

  • De geschiedenis van radicalisme en haar ideologische wortels in de islamitische geschiedenis
  • Terrorisme en zelfmoordaanslagen
  • De variaties en omvang van de Moedjahda
  • Media strategieën van gewelddadig extremisme
  • Islamitische waarden, terrorisme en de zogenaamde jihad
  • Bijdrage van interreligieuze dialoog op vrede
  • Rol van moslima’s in de strijd tegen geweld
  • Sociaal-politieke dimensie van extremisme
  • de verdedigende oorlogsvoering van de Profeet
  • Moedjahda: Religieuze Stichtingen en de redenen voor Wetgeving
  • Gewelddadig extremisme: de uitdaging van het benoemen en framen
  • Islamitisch theologische onderwijs en de strijd tegen geweld

 

Voor meer informatie en om je aan te melden, ga naar: www.counteringviolentextremism.eu

countering_violent_extremism

Uitleg

Onderstaand overzicht is opgesteld naar aanleiding van Fethullah Gülens tekst ‘Dit moeten wij als moslims afwijzen’, verschenen in het NRC Handelsblad. Binnen het Hizmet overleg hebben we de constateringen, argumenten en adviezen van Gülen gedestilleerd en besproken. Hieronder volgt ons overzicht.


 

Onderwerpen die aan bod komen:

  1. Verantwoordelijkheid van moslims
  2. Samenwerking opzoeken met verschillende partijen
  3. Middelen om onze beschaving vooruit te helpen
  4. Schijnproblemen en ware problemen van moslims
  5. Alternatief aanbieden
  6. Gewelddadig extremisme aanpakken in al zijn facetten: politiek, economisch, sociaal en religieus.

Overige onderwerpen

  1. Moslims hebben massaal afstand genomen, wat nu?
  2. Wat kunnen moslims doen? Wat kunnen zij niet doen?
  3. Hoe kan de besmeurde imago van de islam hersteld worden?

Overzicht van Gülen zijn statements/argumenten:

  • Emoties die opgeroepen worden
    • Verdriet en afkeer: mijn verdriet en afkeer over de onder meer door IS aangerichte bloedbaden
    • Frustratie: “(als moslim) ben ik diep gefrustreerd dat zulke groeperingen met hun geperverteerde ideologie terreur bedrijven uit naam van religie
  • Verantwoordelijkheid van moslims: “niet alleen om met onze medemens de handen ineen te slaan en zo de wereld te behoeden voor terrorisme en gewelddadig extremisme, maar ook om het besmeurde imago van ons geloof te herstellen.”
  1. Handen ineenslaan met andere mensen..
    1. Met overheid
      1. We moeten een pro-actieve en positieve overheidsbetrokkenheid bevorderen opdat betrokken moslimburgers hun ideeën kunnen delen
      2. en plaatsnemen aan de tafel waar de anti-terreurmaatregelen worden bedacht.
      3. Ondanks negatieve klimaat meer betrokken raken bij lokale en nationale overheden om tot een meer inclusief beleid te komen
    2. Scholen
      1. Het inbedden van democratische waarden in onze schoolcurricula is cruciaal zodat jonge geesten een democratische cultuur aanleren.
    3. Anderen
      1. opleving van Huntingtons theorie van declash of civilizations tegenspreken
        1. Deze retoriek werkt de werving door terroristische netwerken in de hand
        2. We hebben eerder te maken met een botsing tussen menselijkheid en barbaarsheid binnen onze gemeenschappelijke beschaving.
  2. (Als en met moslims) besmeurde imago van islam herstellen
    1. Afwijzen en veroordelen: We moeten de door terroristen gepropageerde ideologie categorisch afwijzen en veroordelen.
    2. Op dit kritieke moment zijn afwijzing en veroordeling niet voldoende:
      1. het rekruteren van terroristen binnen moslimgemeenschappen moet worden bestreden
        1. door een effectieve samenwerking tussen de overheid, religieuze leiders en spelers uit het middenveld van de samenleving.
    3. Samenwerken met (moslim?)gemeenschap om raamwerk op te zetten dat
      1. jeugdige risicogroepen identificeert
      2. ook voorkomt dat jongeren het pad van zelfvernietiging kiezen
      3. en dat families bijstaat met advies en andere diensten.
    4. Samenzweringstheorieën verwerpen
      1. Die hebben er immers slechts toe geleid dat we onze sociale problemen niet onder ogen zien.
    5. De échte problemen aanpakken
      1. Onze gemeenschappen vormen een vruchtbare voedingsbodem voor totalitaire groeperingen
        1. omdat we het autoritarisme in onszelf niet herkennen?
        2. door huiselijk geweld?
        3. door verwaarlozing van onze jeugd
        4. en door het gebrek aan opleidingen?
        5. En ons falen om basale mensenrechten en vrijheden na te leven
        6. om een rechtstaat en plurale denkwijzen binnen onze gemeenschappen te implementeren?
        7. Heeft dat ertoe geleid dat jongeren alternatieve wegen bewandelen?
      2. Oplossing:
        1. onze jeugd leren zich te uiten met democratische middelen.
        2. Het inbedden van democratische waarden in onze schoolcurricula is cruciaal zodat jonge geesten een democratische cultuur aanleren.
  3. Alternatief aanbieden: een plurale denkwijze naar voren schuiven
    1. Eerst mens, dan rest: onze gemeenschappelijke menselijkheid komt vóór onze etnische, nationale of religieuze identiteit
      1. De Franse burgers die in Parijs het leven lieten; de Libanese shi’itische moslims die een dag eerder in Beiroet omkwamen; de vele soennitische moslims in Irak die door dezelfde terroristen werden omgebracht – zij zijn op de eerste plaats allen menselijke wezens.
    2. Onze beschaving gaat niet vooruit zolang..
      1. we het lijden van mensen, ongeacht religie of etniciteit, niet even tragisch vinden
      2. en niet met eenzelfde vastberadenheid daarop antwoorden.
  4. Kritisch onze interpretatie bekijken: kritisch kijken in hoeverre onze interpretatie en beoefening van de islam nog in lijn zijn met de voorwaarden en vereisten van deze tijd.
    1. en hoe deze zich verhouden ten aanzien van wat collectieve historische ervaringen ons hebben geleerd
      1. dus geen breuk met de cumulatieve islamitische traditie,
        1. maar intelligent vragen waarmee we de ware leer van de koran en de soennah bevestigen die onze islamitische voorgangers trachtten te onthullen
  5. Uit verband gerukte religieuze bronnen en daarmee geperverteerde ideologieën marginaliseren
    1. Hiervoor moeten Islamitische denkers en intellectuelen
      1. een meer holistische benadering aanmoedigen
      2. en gerechtelijke uitspraken heroverwegen die hun oorsprong hebben in de Middeleeuwen, een tijd van aanhoudende conflicten waarin religieuze en politieke overtuigingen vaak congruent waren
      3. onderscheid brengen tussen het koesteren van kernwaarden en dogmatisme.
    2. Vrijheid van gedachte nieuw leven inblazen:
      1. Absoluut noodzakelijk om de vrijheid van gedachte, die tot een renaissance van de islam leidde, nieuw leven in te blazen
      2. en tegelijkertijd trouw te blijven aan het ethos van de religie. Alleen in zo’n atmosfeer kunnen moslims tegenwicht bieden aan onbeschaafdheid en gewelddadig extremisme.
  • In nasleep van terroristische aanslagen waken voor:
    • Islamofobie en antireligieuze sentimenten
    • controle gedreven behandeling van moslims door overheden
  • Ware geloof versus ‘schijn’
    • Ware geloof:
      • naleving van de kernwaarden (alle grote religies wereldwijd delen deze)
      • zoals de onschendbaarheid van het leven
      • respect voor de waardigheid van alle mensen
    • ‘Schijn’:
      • slogans, kleding of uiterlijkheden
  • Gewelddadige extremistische probleem
    • in al zijn facetten aan te pakken:
      • politiek, economisch, sociaal en religieus
    • door:
      • zelf voorbeeldig te leven,
      • extremistische interpretaties van religieuze bronnen in diskrediet brengen en marginaliseren,
      • alert te blijven op hun invloed op onze jeugd,
      • democratische waarden in te bedden in opvoeding en scholing – zo kunnen we geweld en terrorisme, en de totalitaire ideologieën die hen voortbrengen, bestrijden.

 

Moslims, zegt Fethullah Gülen, wij moeten de door terroristen gepropageerde ideologie categorisch afwijzen en veroordelen. En wij moeten zelf voorbeeldig leven, en alert blijven op onze jeugd.

door: Fethullah Gülen
datum: 19 december 2015


Fethullah Gülen is een Turkse islamgeleerde en de inspiratiebron van de Hizmet-beweging, ook wel bekend als Gülen-beweging. Time riep hem in 2013 uit tot een van de honderd invloedrijkste personen ter wereld.


 

Woorden schieten te kort om uiting te geven aan mijn verdriet en afkeer over de onder meer door IS aangerichte bloedbaden. Samen met zo’n 1,5 miljard andere moslims ben ik diep gefrustreerd dat zulke groeperingen met hun geperverteerde ideologie terreur bedrijven uit naam van religie. Wij moslims hebben een bijzondere verantwoordelijkheid – niet alleen om met onze medemens de handen ineen te slaan en zo de wereld te behoeden voor terrorisme en gewelddadig extremisme, maar ook om het besmeurde imago van ons geloof te herstellen.

Het ware geloof wordt niet bepaald door slogans, kleding of uiterlijkheden; de lakmoesproef bestaat uit naleving van de kernwaarden die alle grote religies wereldwijd delen, zoals de onschendbaarheid van het leven en respect voor de waardigheid van alle mensen.

We moeten de door terroristen gepropageerde ideologie categorisch afwijzen en veroordelen. In plaats daarvan moeten we een plurale denkwijze naar voren schuiven. Immers, onze gemeenschappelijke menselijkheid komt vóór onze etnische, nationale of religieuze identiteit. De Franse burgers die in Parijs het leven lieten; de Libanese shi’itische moslims die een dag eerder in Beiroet omkwamen; de vele soennitische moslims in Irak die door dezelfde terroristen werden omgebracht – zij zijn op de eerste plaats allen menselijke wezens.

Onze beschaving kent geen vooruitgang zolang we het lijden van mensen, ongeacht religie of etniciteit, niet even tragisch vinden en niet met eenzelfde vastberadenheid daarop antwoorden.

Moslims moeten samenzweringstheorieën verwerpen. Zulke theorieën hebben er immers slechts toe geleid dat we onze sociale problemen niet onder ogen zien. We moeten juist de échte problemen aanpakken. Vormen onze gemeenschappen een vruchtbare voedingsbodem voor totalitaire groeperingen omdat we het autoritarisme in onszelf niet herkennen, door huiselijk geweld, verwaarlozing van onze jeugd en het gebrek aan opleidingen? En ons falen om basale mensenrechten en vrijheden na te leven, om een rechtstaat en plurale denkwijzen binnen onze gemeenschappen te implementeren? Heeft dat ertoe geleid dat jongeren alternatieve wegen bewandelen?

De recente tragedie in Parijs is de zoveelste die ons eraan herinnert dat de barbaarse daden uit naam van ons geloof krachtig verworpen moeten worden. Echter, op dit kritieke moment zijn afwijzing en veroordeling niet voldoende: het rekruteren van terroristen binnen moslimgemeenschappen moet worden bestreden door een effectieve samenwerking tussen de overheid, religieuze leiders en spelers uit het middenveld van de samenleving.

We moeten met onze gemeenschap een raamwerk opzetten dat niet alleen jeugdige risicogroepen identificeert, maar dat ook voorkomt dat jongeren het pad van zelfvernietiging kiezen en dat families bijstaat met advies en andere diensten.

“Het ware geloof wordt niet bepaald door slogans, kleding of uiterlijkheden”

We moeten een pro-actieve en positieve overheidsbetrokkenheid bevorderen opdat betrokken moslimburgers hun ideeën kunnen delen en kunnen plaatsnemen aan de tafel waar de anti-terreurmaatregelen worden bedacht.

We moeten onze jeugd leren zich te uiten met democratische middelen. Het inbedden van democratische waarden in onze schoolcurricula is daarom cruciaal, opdat jonge geesten een democratische cultuur aanleren.

In de nasleep van tragedies zoals die in Parijs komen in de regel sterke reacties bovendrijven. Islamofobie en antireligieuze sentimenten, maar ook de control gedreven behandeling van moslims door overheden zijn echter contraproductief. Europese moslimburgers willen immers in vrede en rust leven. Ondanks het negatieve klimaat moeten zij zich inspannen om meer betrokken te raken bij lokale en nationale overheden om tot een meer inclusief beleid te komen. Een beleid waarmee hun gemeenschappen beter in de samenleving integreren.

Het is ook belangrijk dat wij moslims kritisch kijken in hoeverre onze interpretatie en beoefening van de islam nog in lijn zijn met de voorwaarden en vereisten van deze tijd en hoe deze zich verhouden ten aanzien van wat collectieve historische ervaringen ons hebben geleerd. Dat impliceert geen breuk met de cumulatieve islamitische traditie, maar is eerder een intelligent vragen waarmee we de ware leer van de koran en de soennah bevestigen die onze islamitische voorgangers trachtten te onthullen.

Het uit zijn verband rukken van onze religieuze bronnen en het vervolgens dienstbaar maken aan geperverteerde ideologieën moeten we proactief marginaliseren. Islamitische denkers en intellectuelen moeten een meer holistische benadering aanmoedigen en gerechtelijke uitspraken heroverwegen die hun oorsprong hebben in de Middeleeuwen, een tijd van aanhoudende conflicten waarin religieuze en politieke overtuigingen vaak congruent waren. Er moet onderscheid komen tussen het koesteren van kernwaarden en dogmatisme. Het is mogelijk, zelfs absoluut noodzakelijk, om de vrijheid van gedachte, die tot een renaissance van de islam leidde, nieuw leven in te blazen en tegelijkertijd trouw te blijven aan het ethos van de religie. Alleen in zo’n atmosfeer kunnen moslims tegenwicht bieden aan onbeschaafdheid en gewelddadig extremisme.

“Waar we nu getuige van zijn is geen clash of civilizations, maar een botsing tussen menselijkheid en barbaarsheid binnen onze gemeenschappelijke beschaving”

In de nasleep van de recente gebeurtenissen ben ik verdrietig genoeg getuige van een opleving van Huntingtons theorie van de clash of civilizations. Deze retoriek werkt de werving door terroristische netwerken in de hand. Ik wil duidelijk stellen dat waar we nu getuige van zijn geen clash of civilizations is, maar een botsing tussen menselijkheid en barbaarsheid binnen onze gemeenschappelijke beschaving.

Ondanks al onze grieven is het onze verantwoordelijkheid als moslimburgers om deel uit te maken van de oplossing. Willen we wereldwijd de levens en burgerrechten verdedigen van moslims en van alle mensen, ongeacht hun geloofsovertuiging, dan moeten we nu handelen om het gewelddadige extremistische probleem in al zijn facetten aan te pakken: politiek, economisch, sociaal en religieus. Door zelf voorbeeldig te leven, door het in diskrediet brengen en marginaliseren van de extremistische interpretaties van religieuze bronnen, door alert te blijven op hun invloed op onze jeugd, en door democratische waarden in te bedden in opvoeding en scholing – zo kunnen we geweld en terrorisme, en de totalitaire ideologieën die hen voortbrengen, bestrijden.

Dit artikel is afgelopen donderdag gepubliceerd in Le Monde. Op vrijdag verscheen het in deze Nederlandse vertaling op de site van Zaman Vandaag.